Ten ręcznie tkany szalik powstał jako eksperyment z przypadkiem. Zamiast planować kolejność kolorów, pozwoliłem zdecydować kostkom. Jedna wskazywała kolor z przygotowanej wcześniej palety, druga określała długość danego pasa. Każda kolejna decyzja wynikała więc z prostych zasad, ale ostateczny układ pozostawał nieprzewidywalny. Wybrałem kolory, które w danym momencie szczególnie mnie przyciągały — oliwkową zieleń, złamane żółcie, szarości, brązy i ciemniejsze akcenty. Choć ich rozmieszczenie powstało częściowo dzięki przypadkowi, z czasem zaczęły układać się w spójną kompozycję. Lubię ten sposób pracy, ponieważ pozostawia miejsce na zaskoczenie. Szalik jest zapisem serii drobnych decyzji, w których kontrola i przypadek spotykają się mniej więcej pośrodku.

Zamów podobny projekt